Stwardnienie rozsiane
Stwardnienie rozsiane to przewlekła choroba układu odpornościowego – jej pierwsze objawy pojawiają się między 20. a 40. rokiem życia (bez względu na płeć).
Na czym polega problem? Otóż układ odpornościowy zwraca się przeciw komórkom nerwowym osłabiając mielinę – substancję, której zadaniem jest osłanianie komórek nerwowych – bez meliny komórki nerwowe nie mogą przekazywać sobie wzajemnie sygnałów. Na skutek tego, w mózgu powstają liczne stwardnienia i braki, które są rozsiane po rdzeniu kręgowym i mózgu.
Bardzo trudno jest prawidłowo rozpoznać objawy stwardnienia rozsianego, jednak do najważniejszych z nich należą:
- przede wszystkim zaburzenia wzrokowe: drżenie obrazu lub brak jego ostrości, widzenie podwójnie, ból w gałkach ocznych, trudności z rozpoznawaniem kolorów, zapalenie nerwu wzrokowego (często pierwszy z objawów)
- niewyraźna mowa
- trudności w przełykaniu
- bardzo silne zawroty głowy, które trwają nawet przez kilka dni
- trudności w poruszaniu się
- brak koordynacji ruchów kończyn i tułowia – trudności w trafieniu szklanką do ust
- nietrzymanie moczu, problemy podczas oddawania moczu, częste zaparcia
- drętwienie/mrowienia kończyn, twarzy, a nawet całego tułowia
- objaw Lhermitte’a – wrażenie przebiegu prądu elektrycznego wzdłuż kręgosłupa
- utrata popędu płciowego, zaburzenia erekcji
- trudności w uczeniu się, zaburzenia pamięci oraz depresja
U ¼ chorych na stwardnienie rozsiane pierwszym objawem są zaburzenia wzrokowe, a dokładniej pogarsza się ostrość widzenia. Niestety to powoduje, że zamiast do neurologa chorzy trafiają do okulisty…
Trzeba pamiętać, że u każdego pacjenta choroba przebiega w inny sposób – w jednym przypadku przebiega w sposób łagodny, a więc pacjent może przeżyć wiele lat w prawie normalny sposób, w innym przypadku natomiast choroba postępuje w szybkim tempie.
Istnieją cztery podstawowe postacie stwardnienia rozsianego:
1) remitująco-nawracająca
2) wtórnie postępująca
3) pierwotnie postępująca
4) postępująco-nawracająca
Każda z powyższych form w końcu jednak prowadzi do inwalidztwa.
Do dziś dokładnie nie wiadomo, jakie są przyczyny tej choroby mięśni – stwardnienie rozsiane nie jest chorobą dziedziczną, choć pacjenci mają pewne predyspozycje genetyczne, niektórzy twierdzą, że główną jej przyczyną jest wpływ środowiska.